انقلاب ؛ یک خاطره و دیگر هیچ

توزیع ۱۰۰ برگ اعلامیه کار سختی نبود که از پس اون برنیام. پیش از این چند باری بیشتر از اینا رو هم در مسیر مدرسه، پخش کرده بودم، چه برسد به ۱۰۰ تا اعلاميه! «علي» مي‌گفت با سن و سال تو، مامورا اصلاً بهت شك نمي‌كنن و همين حرف بدجوري شيرم مي‌كرد كه پيش از آنكه كلاس نوبت بعدازظهر مدرسه شروع بشه، در مسير هميشگي مدرسه، اعلاميه‌ها را تو خونه‌ها بيندازم.

از جلو سينما ايران در خيابان پيغمبريه پيچيدم توي كوچه برق. كوچه خلوتِ خلوت بود. سرظهري، اونم تو آبان‌ماه، پرنده پر نمي‌زد. اعلاميه‌ها را از قبل چارتا كرده بودم و زير كاپشنم گذاشته بودم. از خونه اول شروع كردم. اولين اعلاميه لاي در چوبي خونه‌ي قديمي جا خوش كرد.

تا مدرسه محسنيه، اعلاميه‌ رو لاي در خونه‌ها گذاشتم و به سرعت به سمت كارخانه برق برگشتم. حالا بايد مي‌رفتم سمت كوچه پنجه‌علي. مي‌دونستم از سركوچه پنچه‌علي، ماموراي ارتش كه جلوي مقر حكومت نظامي پست مي‌دادن، به همه كوچه ديد دارن.

* نوشته تازه‌ام با عنوان «ميرزا عبدالصمد عزالدوله، حاكم ۱۱ ساله قزوين» را اينجا (سايت هفته‌نامه تابان) بخوانيد.

اولين ترور ؛ يادكردي از شهيد سيد رضا تفرشي

بي‌تاب و شوريده حالم... چند روزي هست كه همه‌اش دوستان سفركرده‌ام را در خواب مي‌بينم و اين حال، روحم را به غليان كشانده است...

امروز از وقت نماز صبح، تا حالا كه اين چند خط را مي‌نويسم يكسره ياد  "سيد رضا تفرشي" تمام فكرم را به خود مشغول كرده است. هيچ نفهميدم مسير چند ده كيلومتري خانه تا محل كارم را چطور رفتم... ۲۷ سالي مي‌شود كه ديگر در جمع ما بر زمين‌ماندگان نيست و پنج‌شنبه‌‌ها، اگر قزوين باشم حتماً به زيارت تربت مطهرش در مزار شهدا مي‌روم و گاه به گاهي هم نام و يادش، زينت افكارم مي‌شود.

اما، امروز چه شده كه تنها به او مي‌انديشم... علت‌اش را بايد پيدا مي‌كردم. جستجو مي‌كنم و برايم بسيار عجيب است كه درمي‌يابم، بيست و يكم مردادماه سالروز شهادت اوست...

انگار همين ديروز بود؛ بيست و يكم مرداد سال ۶۰. ساعت ۱۱ صبح، شهيد عزيز "مرتضي آقايي" خبر داد كه كسي را در خيابان فردوسي ترور كرده‌اند...

روزنامه مرحوم سلام

سال 1372- خیابان فلسطین- تحریریه روزنامه سلام

از راست به چپ: عباس عبدی، سید محمود حسینی، کریم ارغنده پور، محمد نعیمی پور، علی مزروعی، وفا تابش، فیض الله عرب سرخی، حمید رضا کاویانی.

دفتر خاطرات من/ عکس یادگاری!

۲۹ خرداد سال ۱۳۵۹- قم- مقابل حرم مطهر خانم فاطمه معصومه (س)

ایستاده از راست: محمد درافشانی - من - شهید علی یارمحمدی

نام دوست نشسته را هم فراموش کرده ام.